Steven Wilson สมาชิกผู้เป็นเสาหลักจาก Porcupine Tree มีโปรเจ็คย่อยอยู่สองวงคือ No-Man
และที่กำลังจะพูดถึงต่อไปนี้ก็คือ Blackfield
แต่ก่อนหน้าที่เขาจะมาทำโปรเจ็คหลัง เขาก็ได้ร่วมงานกับนาย Kevin Moore และ Jim Matheos (Fates Warning)
ในอัลบั้ม Office Strategic Influence
ที่มีมือกลองเป็น Mike Portnoy จาก Dream Theater (อีกแล้ว)
เขาไปช่วยโปรเจ็คนั้นแค่เพลงเดียวและก็ออกมาทำโปรเจ็คตัวเองต่อ..
ในปี 2004 สตีฟก็ได้เริ่มงาน Blackfield
ขึ้นร่วมกับนักร้องชาวอิสราเอลอีกคน นามว่า Aviv Geffen
อัลบั้มเต็มชุดแรกของพวกเขาเป็นเพลงที่เนิบช้า
แต่ก็ยังคงความเนี๊ยบ ในแบบของวงที่ให้ความรู้สึกที่ต่างไปจาก Porcupine Tree อยู่มากพอสมควร
โดยเฉพาะเสียงคีย์บอร์ด และเครื่องสายที่ติดแอมเบียนท์มา
เพราะหากเราฟังอัลบั้มนี้ ก็อาจจะจินตนาการไปไกลแสนไกลแล้วก็ได้
ใครจะรู้ละครับ บางที ถ้าเราฟังดีๆ วงนี้อาจจะไม่ใช้โปรเกรสสีฟร็อค
แต่อาจเป็น “แอมเบียนท์ ร็อค” ก็เป็นได้
สำหรับเพลงเด่นในอัลบั้มนี้ (เอาที่ผมชอบที่สุดก็แล้วกันครับ) คงจะเป็น
Sears ที่มีท่อนฮุคเป็นส่วนขัดเล็กน้อยพองาม
บวกกับเสียงสตริงควอร์เต็ท ที่รื่นหูรองพื้น และเพลง Perfect World
ที่โดดเด่นด้านการประสานเสียงร้อง
และเสียงกีต้าร์โปร่ง มาผสมกับเสียงสังเคราะห์ได้อย่างลงตัว แต่บางที
แอมเบียนท์ร็อคที่ผมกล่าวไว้ข้างต้น อาจจะเป็นบริทปอปก็ได้นะครับ…
เวลาผ่านมาสามปี พวกเขาก็ออกอัลบั้มชุดที่สองมาแล้ว
ดนตรีของพวกเขาเริ่มมีความ “สด” [...]